رئيس سازمان دامپزشكي كشور خبر داد

كاهش 80 درصدي بيماري تب مالت در ايران طي دو دهه

خبرگزاري فارس: رئيس سازمان دامپزشكي كشور گفت: اجراي برنامه مراقبت از بيماري بروسلوز در دامها طي دو دهه موجب كاهش ميزان شيوع بيماري تب مالت در انسان از 90 هزار مورد در سال 67 به 17 هزار مورد در سال 87 شده است.

به گزارش خبرنگار اجتماعي خبرگزاري فارس، مجتبي نوروزي امروز در سومين همايش كشوري بروسلوز كه در تالار امام خميني(ره) دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي برگزار شد افزود:فقدان اعتبارات كافي براي استخدام و بكارگيري نيروي انساني به تعداد لازم و فراهم آوري امكانات وسيع يكي از چالش‌هاي بزرگ در راه مقابله با بيماري بروسلوز است.
وي گفت: گزارشهاي موجود در سازمان دامپزشكي كشور نشان دهنده آن است كه بيماري بروسلوز در سال 1323 از بز جدا شد.
وي گفت: به دليل كنترل بيماري در جمعيت‌هاي انساني و جلوگيري از زيان‌هاي اقتصادي بيماري در گله‌ها طرح ريشه‌كني عفونت در سال 1351 به تصويب رسيد هر چند كه از سال‌ها قبل سازمان دامپزشكي كشور برنامه حذف دام‌هاي آلوده را در دامداري‌هاي داوطلب به اجرا درآورده بود.
رئيس سازمان دامپزشكي كشور اضافه كرد: آنچه از نگاه برنامه‌ريزي مناسب با بيماري بروسلوز به نظر مي‌رسد آن است كه اگر هدف اصلي برنامه مسائل اقتصادي و جلوگيري از زيان‌هاي بيماري در جمعيت دامي باشد و اين مسئله به عنوان نقطه استراتژيك برنامه هدف‌گيري شود.
نوروزي افزود: لازم است از وقوع بيماري در گله‌ها جلوگيري شود كه ابزار آن ايمن‌سازي جمعي دام‌ها و اقدامات بهداشتي در گاوداري‌ها و گوسفندداري‌ها است و اگر هدف اصلي حفظ سلامت جامعه انساني باشد بايد ميزان بيماري در جامعه انساني هدف قرار گيرد.
نوروزي گفت: بايد سطح بيماري در گله‌ها كاسته شود در كنار آن اقدامات بهداشتي نظير پاستوريزاسيون بر روي فرآورده‌هاي دامي گسترش يابد تا احتمال وقوع بيماري در جامعه دامي كمتر شود.
وي اضافه كرد: در متن طرح و آيين‌نامه‌هاي مربوطه هر 2 تمهيد به موازات هم در نظر گرفته شده است يعني هم مايع كوبي دام‌ها براي ايجاد ايمني جمعي دام‌ها و هم برنامه ذبح و كشتار براي پايين آوردن ميزان بيماري در گله‌ها مورد توجه بوده است.
رئيس سازمان دامپزشكي كشور افزود: در راه مقابله با بيماري بروسلوز در دسترس نبودن يك مايع با سودبخشي بالا و مخاطرات كمتر، در اختيار نبودن روش‌هاي تشخيصي قاطع و قابل اجرا در سطوح اجرايي، نبود نيروي انساني كامل و كافي و فقدان اعتبارات كافي براي استخدام يا بكارگيري نيروي انساني كافي به تعداد لازم از چالش‌هاي بزرگ در راه مقابله با بيماري بروسلوز است.
نوروزي افزود: در مقايسه فراواني بيماري در جمعيت تحت پوشش برنامه طي 5 دهه فعاليت نشان دهنده آن است كه سطح بيماري از رقم 4/44 درصد در سال 1337 و در سال 1387 23/0 درصد گاوها و 3/1 درصد در گله‌هاي بز و گوسفند رسيده است.
وي گفت: تاثير سودبخشي اين برنامه‌ها به طور مستقيم باعث كاهش سطح وقوع و ميزان بروز بيماري تب مالت در انسان‌ها بوده است كه با توجه به ارقام وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي از 90 هزار وقوع در سال 1368 به 17هزار وقوع در سال 1387 رسيده است.
نوروزي گفت: به‌روز كردن نوع اقدامات مبارزه با بيماري و عفونت در سازمان دامپزشكي كشور از نقاط عطف در راه مبارزه با اين بيماري بوده است و در اين تشكيلات به طور مستمر ميزان‌هاي بروز و شيوع بيماري مورد تحليل‌هاي آماري قرار مي‌گيرد و فعاليت‌هاي مناسبي براي نقد و بررسي انجام مي‌شود.
وي اضافه كرد: در اين 5 دهه واكسن‌هاي 20/45 و REV1 و كاهش دوز يافته‌هاي آن در گله‌هاي گوسفند و بز و مايع‌هاي B1،S19 ،RB51 و كاهش جرم يافته آن در گله‌هاي گاو و جايگزين شدن آن با يكديگر و به طور تحقيقي مي‌توان گفت كه بزرگترين مطالعات ميداني در زمينه واكسن ايتكت با تعيين پروتكل از پيش نوشته شده در مورد واكسن‌هاي بروسلوز طي سالهاي اخير در ايران به انجام رسيده است.
رئيس سازمان دامپزشكي كشور اضافه كرد آنچه كه مبارزه براي پيشگيري و ريشه‌كني بيماري بروسلوز را دچار مشكل كرده است. تعداد گونه‌هاي عامل بيماري، طيف وسيع ميزبان، مقاومت باكتري در شرايط مختلف، راه‌هاي انتقال متعدد به ابعاد پيچيده و شرايط و موقعيت جغرافيايي كشور است.
نوروزي افزود: افزايش همكاري‌هاي بين بخشي مي‌تواند يكي از راه‌هاي مقابله با اين بيماري باشد.
انتهاي پيام/ش